Tweet18-04-2010 om 21:03 door Ubald Kragten

Het weekend stond in het teken van files en vertraging. Zuid-Limburg was zowel zaterdag als zondag een lange file van fietsliefhebbers. Op zaterdag mengde ik mij tussen de bijna 12000 deelnemers van de Amstel Gold Toerversie om vooral veel sfeer te proeven. Een lang lint van fietsers trok door het Limburgse landschap, hier en daar automobilisten vertwijfeld achterlatend op een kruising omdat ze nog steeds geen gaatje konden vinden om over te steken. Toen ik ’s middags, na zo’n 140 km fietsen al weer lang en breed in de tuin zat te genieten van de zon, begonnen opeens sms’jes binnen te komen van zowel Rutger als van X, een andere medewerker van mijn groep. De IJslandse vulkaanuitbarsting maakt dat Rutger nog even mag genieten van het strand in Thailand maar X had gehoopt na een drukke werkweek in de VS eindelijk weer naar huis te mogen vliegen. Ze moet nog even wachten en mijn advies om dan in ieder geval maar naar het Coca-Cola museum in Atlanta te gaan, zou ze inderdaad opvolgen maar dat kan nauwelijks voldoende compensatie zijn voor minimaal een paar dagen vertraging. Zondag stond deel twee van de Amstel Gold Race op het programma. M meldde zich om 9 uur bij mij thuis en na zo’n 20 minuten fietsen, stonden we op de markt in Maastricht tussen de renners, supporters en begeleiders. Na de start begon onze eigen Amstel Gold Supporter Race. Dit jaar was het streven om de renners maar liefst 7 keer te zien passeren en daarin zijn we geslaagd. In hoog tempo reden we van de markt naar Raarberg, Sibber Grubbe, Loorberg, Camerig, Eyserboscherweg en Vrakkelberg, slalommend langs auto’s en busjes die regelmatig hopeloos vast stonden in weer een file. De sfeer op de weg en langs de kant was ontspannen, vriendelijk, gezellig. Het mooie weer maakte het plaatje compleet en toen ik thuis het verslag van de laatste 50 km nog net kon meepakken, was misschien het enige minpuntje de lekke band van M vlak voor onze eigen finish.

Plaats een reactie