19-09-2009 om 14:23 door Ubald Kragten

7.13 station Sittard, vertrektijd van mijn trein voor een dagje flexwerken in Delft. Mijn medepassagiers zijn al snel begonnen aan een flexslaapje, schijnbaar standaard onderdeel van hun dagelijkse trip op en neer naar Eindhoven want ze worden allemaal stip op tijd wakker om zich te storten in de drukte op het perron in Eindhoven. Voor mij tijd om over te stappen, de laptop op te starten en bij het rustgevende ritme van de treinrit een flinke bres te slaan in het bos nog niet gelezen e-mails. In Delft is het een drukte van belang met andere aangereisde collega’s uit alle delen van het land waardoor er nauwelijks een flexplek beschikbaar is maar dat hindert niet daar ik het grootste deel van de dag toch in meetings zit. Een deel van mijn groep werkt in Delft en een ander teamlid verblijft ook met grote regelmaat in Delft. Afstand geeft vrijheid en rust maar fysieke aanwezigheid schept de noodzakelijk ruimte voor én overleg én sociale interactie. Niet alleen met het team maar ook met andere collega’s. Aan het eind van de dag ga ik flexreizen als ik besluit met flexwerker Will terug te rijden. Zijn week in Delft zit er weer op. Nuttig en prettig bijpratend in de auto kom ik bijna twintig minuten later in Eindhoven aan dan met de trein (lang leve de files in de randstad) waar ik nog een afspraak heb met een ex-medewerker die een eigen bedrijf is begonnen en die ik vrijblijvend advies geef bij het opstellen van zijn business plan. Goed gesprek, leuke ideeën en passie voor business; dat komt wel goed denk ik als ik flexreizend de trein weer heb gepakt en toch nog maar weer wat ga flexwerken in de trein.  21.49 aankomst in Sittard, 5 minuten later in de auto om de ochtend daarna een deel van de collega’s uit Delft nu weer flexwerkend aan te treffen in Urmond. Soms lijkt het niet meer uit te maken waar je werkt en woont.

Plaats een reactie