Tweet27-08-2011 om 09:48 door Ubald Kragten

Donderdag even na vijven kwam er een sms binnen: ’De bus staat klaar dus als jullie staan te trappelen van ongeduld, kom de spullen maar brengen’. Het signaal om het werk het werk te laten, mijn fiets, die al de hele dag op mijn kantoor stond, naar buiten te brengen en te beginnen aan het inpakken van de bus voor het vertrek naar de Tour for Life. Focus was er eerder die dag ook bij het afronden van de verhaallijn voor de presentaties en discussies in de komende weken. De verschillende meningen waren geconvergeerd naar één verhaal met een duidelijke boodschap. Het inpakken van de bus duurde ruim een uur, en ondanks de afleiding door collega’s die ons steeds succes kwamen wensen op weg van de uitgang naar de parkeerplaats van het Innovation Center stonden de fietsen goed vast, paste alles met gemak in de bus en was de avond verder ongewoon rustig na een paar hectische weken. 

De volgende ochtend liep de wekker om half vier af en stond de taxi om vier uur voor de deur om ons naar Charleroi te brengen voor de vlucht naar Turijn. De taxichauffeur zat geconcentreerd achter het stuur en reed ons soepel naar Charleroi. Even werden we wat onrustig toen hij – vlak voor het vliegveld - vertelde dat dit ritje zijn laatste rit was nadat hij al op en neer naar Keulen en Berlijn was geweest; bijna 25 uur in touw, ogenschijnlijk klaar wakker en ruim 1800 km op teller.

 De komende week is alles gefocusseerd op de Tour for Life. De teller voor de 51 deelnemende ploegen staat op meer dan 1 miljoen euro voor Artsen zonder Grenzen, de fietsen zijn gepoetst, de benen geschoren, de training is voorbij en wij gaan onze sponsoren en onszelf hopelijk niet teleur stellen. Op het moment van schrijven worden de bidons gespoeld, de garmins geupdate en loopt de spanning op. Volg ons deze week live via onze site en wie weet tot volgende week op de Cauberg.

Reacties

Plaats een reactie