Tweet07-08-2009 om 16:56 door Rutger Bonsel

Ik ben er van overtuigd: Ik werk werkelijk in het mooiste kantoor dat Nederland rijk is. Het is een oud nonnenklooster met een moderne aanbouw, dat ondanks dat het uit de jaren ’70 stamt écht nog steeds modern overkomt. Een architect met visie is hier vast aan de slag geweest. Als je het DSM Innovation Center binnenkomt beland je in een prachtige botanische tuin waar de bananenbomen en dadelpalmen naar hartelust groeien. Die palmbomen rijken tot aan het glazen plafond. Het mooiste is nog wel dat om dit atrium de kantoren gelegen zijn. Zo heeft de kamer van mijn Braziliaanse Kamergenoot en mijzelf uitzicht op een prachtige Pandanus Utillis. Werkt heel motiverend, elke dag is het zomer, zelfs als het buiten met bakken uit de hemel komt.

De prachtige tuin heeft echter een nadeel; het lijkt dan wel “buiten” maar het is toch echt “binnen”. Jammer voor het uitstervende ras der rokers. Ik moet zeggen, ik voel me sterk met ze verbonden, ondanks dat ik niet tot die categorie behoor. Omdat het “binnen” is mag je daar niet je nicotinebehoefte vervullen, daar waar de cafeïneverslaafden – waar ik overigens wel toe behoor – zich wel mogen uitleven. Gelukkig is er een oplossing voor gevonden, maar die oplossing is gelijk de reden dat ik nog meer medelijden met ze heb. Namelijk: het bushokje. Het bushokje, daar waar de rokers wél hun gang mogen gaan. Heeft wel een nadeel, dat glazen bushokje staat ook midden in het atrium en heeft zo toch het meeste weg van een middeleeuwse schandpaal. Iedereen ziet je in het hokje staan, en ik kan me niet anders voorstellen dat de rokers zich enigszins ongemakkelijk aangekeken voelen vanuit de omliggende kantoren door de hard-werkende collega’s. En dan is het nog eens veel erger, het hokje is zo klein, dat het daarbinnen niets anders dan een dodelijk gashol kan zijn. Zoals een collega zegt, die lui hebben geen tijdtabel voor de bus nodig, maar een tijdtabel des levens zou niet ongepast zijn…

Maar toen ik vanochtend binnenkwam is er opeens iets opvallends gebeurd; het bushokje is weg! Zouden ze dan uiteindelijk toch allemaal zijn uitgestorven? Het zal toch niet…. Nee, gelukkig niet. Na een zoektocht als een echte speurhond – voornamelijk op basis van reukvermogen – door de donkere spelonken van het nonnenklooster heb ik ze gevonden: Het bushokje is naar de kelder verplaatst... Blijft mijn enige vraagteken; is dit de volgende fase in de demonisering van de roker, of zouden ze deze verhuizing zelf hebben aangevraagd....?

Plaats een reactie