Tweet16-11-2009 om 08:00 door Rutger Bonsel

Voor mij begint Zuid-Limburg op een specifiek punt op de A2:

Ik weet nog goed, nu bijna 2 jaar geleden dat ik 2 maanden tijdelijk in het befaamde jeugdhostel in Geleen woonde en op zoek was naar een woning in Maastricht. Iedere avond reed ik er in het donker heen om een huis te bezichtigen.

Dat was niet erg, wan wat een mooi gevoel was het om je auto van de Kruisberg naar beneden te laten rollen, zo de lichtjes van Maastricht in, dat je beneden je al zag liggen. Ik voelde me net in het buitenland. Twee jaar later een stuk minder, maar ik geniet nog steeds van het naar beneden rollen.

Later begreep ik dat er nog een Kruisberg was. Aangespoord om te gaan fietsen door mijn collega’s ben ik ze, onderweg in Zuid-Limburg, allemaal tegengekomen. Hoe mooi, iedere fietser kent het:

Gulpenerberg-Kruisberg-Eyserbosweg-Fromberg-Keutenberg-Cauberg.

Ik kan mijn eerste Eyserbosweg nog goed herinneren. Natuurlijk kwam ik er niet op. En inderdaad, natuurlijk bij de bocht in het bos stond ik stil…. Daar waar je denkt dat je er bijna bent…. Geweldig toch!

Toch blijf ik mij al fietsend de Hollander voelen, de jongen uit de polder die gewoon niet voor heuvels gemaakt is. Opgegroeid op lange dijken, met de gure winden die je een half uur lang tegenwerkten. Waarbij het leek dat de wind in de middag altijd gedraaid was...

Hier geniet ik op de fiets, ondanks dat ook de heuvels tegenwerken. Heuvels hebben gelukkig één voordeel: Als je er vanaf mag rollen heb je nooit het gevoel dat ze opeens omgedraaid zijn…

Trouwens, dat Brand, dat wordt toch allang niet meer in Limburg gebrouwen…?

Plaats een reactie