Tweet18-10-2009 om 21:06 door Ubald Kragten

Zo’n drie weken geleden hadden wij een netwerkbijeenkomst waarbij 50% van de deelnemers vrouw was. Voor het vrijblijvende, afsluitende etentje was ik aanvankelijk de enige man en als medeorganisator van de bijeenkomst (ja, de andere helft was inderdaad vrouw) moest ik daar uiteraard bij zijn, sterker nog ik had het zelf voorgesteld. Uiteindelijk ronselde ik nog een paar deels mannelijke deelnemers en schoven we voor een snelle hap aan bij het schnitzelparadijs net achter ons Innovation Center. Weer een week later ging ik op een businesstrip waar 40% van de deelnemers vrouw was en deze week was ik de enige man die in gezelschap van vier vrouwen vertrok voor een korte trip naar onze collega’s in Zwitserland. Vooral dat laatste was een voor mij tot nu toe getalsmatig unieke ervaring. Maar was het daarmee dan ook anders? Eigenlijk niet echt, ééntje rijdt (meestal ik niet), ééntje leest kaart en wijst de weg (meestal ik), weer een ander zorgt voor vertier, voor weer een ander is het nieuw of juist de zoveelste keer etc etc. Wat wel anders was dat de neiging om aan de bar te blijven hangen een stuk minder was maar of dat nou iets is wat mannen meer hebben dan vrouwen. Ik ben er nog niet uit. Voorlopig is de stand 1-1-0. De eerste keer nam een vrouw het initiatief om vanuit het schnitzelparadijs toch maar de echte gezelligheid in Maastricht op te zoeken waarbij ik afhaakte, de tweede keer zaten we met drie mannen gezellig door te halen in een leeg hotel in Zweden terwijl de vrouwen afgehaakt waren en de derde keer waren de vrouwen al op weg naar hun hotelkamer voordat ik überhaupt iets kon voorstellen. Getalsmatig werken we hard aan diversity maar eigenlijk is diversity niet in deze simpele man/vrouw parameter uit te drukken. Kortom, dit is dan ook de laatste column met deze titel. Een andere keer meer over echte diversity.

Plaats een reactie