Tweet05-07-2009 om 22:27 door Rudolf Wessels

Waarschijnlijk kent u het allemaal. De baas trekt aan uw linkerarm en uw prive leven heeft het rechter exemplaar te pakken. Dit overkwam een van mijn naaste collega’s onlangs nog. Haar leuke baan was in Zuid Limburg, maar haar vriend zat in Amsterdam. Tja, keuzes maken dus. Een voor de hand liggende oplossing was natuurlijk een nieuwe leuke baan vinden bij een andere DSM locatie, bijvoorbeeld die in Delft. Dit bleek uiteindelijk na een grote inspanning vanuit beide kanten niet tot een goede oplossing te leiden. Vervolgens keek mijn collega naar buiten en vond.

Deze situatie plaatst natuurlijk de grote bedrijven in het Zuiden des lands voor het morele dilemma van hoe ver te gaan gaan om je talent te behouden? Mijn stelling is namelijk dat locatie Zuid Limburg voor de meeste kenniswerkers een negatief punt is, en dus gecompenseerd moet worden met de inhoud van de baan, salaris, collega’s, secundaire voorwaarden of wat dan ook. Als gevolg hiervan moet een bedrijf als DSM zich realiseren dat ze zich buitengewoon in moet spannen om het eenmaal binnengehaalde talent te blijven binden/boeien. Voor mijzelf is het overduidelijk de inhoud van de baan die voor mij de balans uit liet slaan naar Maastricht en omstreken. Maar ja, dat geldt niet voor iedereen, en dus denk ik dat DSM meer werk moet maken om goede mensen te boeien, te blijven boeien, en als de prive-sfeer maakt dat het alsnog niet werkt, flexibel moet zijn in reallocatie.

Plaats een reactie